En ölümcül hastalık değil mi hayat? En azılı, en acımasız katil değil mi?

Birini çok seviyorsun ya, sonra herşey çok farklı oluyor.
Daha önce olsa “Çok seviyom kankii” diye dolanacağın kızları siklemez oluyorsun.
Çok hoşuna giden kızları bile sikine takmıyorsun.
Bazısını takıyorsun, sonra Sevdicek’in gözlerine deyince gözlerin,
Hepsi yitiriyor anlamını.
Onun kadar çok sevdiğin biri bi daha çıkar mı karşına bilmiyorsun.

Varoluş amacım mutsuz olmak sanki,
Mutluluk konusunda belli bi limiti aşarsam ölücem sanki,
Yada ölünce mutlu olucam gibi.

Yüzümün çirkinliği kadar güzel sevdalarım Sevdicek,
En az.
Ve senin kadar güzel neredeyse Sevdicek,
İnanması zor ama.

Bu kör olası yalnızlığın gerçek ilacısın sen,
Tek ilacısın Sevdicek.

Atatürklü urlsi olanların işi gücü prim.

Tükenişler tükenmiyor.
Her nefeste tükeniyorum
Herkes, hepiniz tüketiyorsunuz beni.
Tükenişlerinizle tükeniyorum sürekli.
Tüketerek kaçmaya çalışıyorum tükenişlerinizden.
Tükete tükete tükeniyorum.
Herşey tükeniyor,
İnsanlar tükeniyor,
İnsanlık tükeniyor,
Tükenişler tükenmiyor.
Tükeniyor ve tüketiyoruz tükenişlere doymadan.
Her tükendim dediğimde biraz daha tükeniyorum.
Tükenişler tükenmiyor.

Yine karıştıramadım ölümle uykuyu.
Yine uyandım.

Genelde veya sadece aşk, karı kız muhabbetleri üzerine yazıyorum çünkü hayatımdaki en büyük ve hatta tek sorunum bu.
Hee amk öyle, tek sorunum bu.
Daha büyük sorunlarım da var ama bazı konularda insan öyle kolay kolay yazamıyor.
Sevdiğin kıza yazdığın yazılar kadar kolay olmuyor bazı şeyleri yazmak.

Tumblr kere sikeyim hepinizi ya, ne kafa siktiniz amk.

Bi adam kalpsizse eğer, onu tek çözüm olarak kalpsiz olmaya mecbur eden sebepler ve insanlar vardır.

Şu iki kuş gibiyiz seninle Sevdicek,
Bak biri duruyor orada,
Diğeri etrafında dönüp duruyor.
Yaklaşamıyor ama.
Arada teller var Sevdicek.
Seninde tellerin var Sevdicek,
Aşamayacağım tellerin,
Aşamayacağım demirlerin var.
Ama bak Sevdicek,
O koca kafesin neresine giderse o kuş,
Diğeri hep ona yakın bir yere uçuyor.
Tek umudu o kafesin içine girebilmek,
Yada o kafesten çıkmasını beklemek.
Bak Sevdicek,
Neredeysen oralardayım ben.
Sana en yakın yerlerdeyim,
Tek umudum bir gün o kafesin içine girebilmek Sevdicek,
Yada seni dışarı çıkarabilmek.